بیمارستان سیار یک مرکز پزشکی سیار است که در اطراف مجموعه ای از چادرهای پزشکی بادی یا کانتینرهای حمل و نقل متمرکز شده است. مجهز به مناطق کاربردی مانند اتاق عمل، اتاق معاینه، بخش ها و اتاق های انبار است و به طور خاص برای سناریوهای نجات اضطراری مانند زمان جنگ و بلایای طبیعی طراحی شده است. این سیستم را می توان با کامیون، هلیکوپتر یا راه آهن حمل کرد و به سرعت در یک واحد پزشکی کامل در سایت- مونتاژ کرد. برای اطمینان از عملکرد به موقع، به سیستم های تامین آب و برق مستقل متکی است.
در می 2008، یک تیم پزشکی روسی اجزای بیمارستان صحرایی سیار را با استفاده از وسایل نقلیه حمل و نقل KamAZ به منطقه فاجعه زلزله ونچوان در چین منتقل کرد. این سیستم در دبیرستان حرفهای Pengzhou راهاندازی و کار میکرد، با بیش از ده چادر بادی که در بخشهای مختلف برای ارائه درمان اضطراری برای مجروحان تقسیم شده بودند. متعاقباً، سیستم به تدریج ساختار کانتینری مدولار را برای بهینهسازی کارایی استقرار و قابلیتهای یکپارچهسازی منابع پزشکی اتخاذ کرد.
